Güneşi …kıstılar. Bak …”Belki gün mü ?” Belki gelir ha… Dün nereye geldiğini unuttun mu? Burayı unutmayalım… O, Kim. Gel. Yarın geliriz. Kim? Buradaydık ya. Nerede? Tek dala doluşmuş ormanın yanındayız. Burasını anımsamıyorum. Buraya? Nereye? Yarın gene geliriz. Geleceğim demiş miydi?Gelmeyecek mi? Avcunu doldurup, savurunca,renkli köpüklere benzer mi?Çok küçük değiller mi? Pıhtılaşmış istiridye salgısı. Sen [...]
var ki sabah bekliyorum baharı kasımda kışı temmuzda fakat gelmeyecek su akar, söğüt bakar toprak suçsuzdur boynunda kırda bekleyen ey temiz bahar meşe ağaçları, ardıç kuşu ve karıncalar seni bana niye sordular kokusundan bahar kaya dipleri ve yosunlar güzel yeşil küstüğüm vakitler Onur Genç ADA
Günü birlik yazılan hikayeler Toprağı ve suyu bol, aydınlığı gaz lambalarından olan mekanlardan; asfalta, koşan ve çarpışan panik zamanlara kadar bir ömür sürüp geldi… Sonra sesizce ağladığı ağaç diplerinden, toprağa dökülen mazot kokusuyla şose yollardan kendi kendine gürültüyle yürüdüğü gençliğine kadar açıldı..
