Öyle çabuk tükendi ki yıllar Zoraki kanıksadım bu şehri Sarsa da çepeçevre böğürtlen dikenleri Artık alıştım, acıtmıyorlar. Kömür kokuları beton duvarlar Boş ev yok her bacada duman Ve koştur koştur yetiştirilemeyen zaman Ama selamsız ve sabahsız komşuluklar. Bu dağlar özlediğim dağlar değil Ve dalgalardan gelmiyor bu kuru gürültü Caddelerce uzanan bu ışıltı Yıldızlar değil, yakamozlar [...]
Ali DÖNMEZ Ulus taraflarında bir çıkmaz sokağın içinde yalnız tavan üç odalı bir ev, bir mezar gibi sonsuz sessizlikle kuşatılmıştır. Bir unutulma haliyle terk edilmiş gibiydi. Çatısından kopan bir tahta, camdan uçan bir kiremit, duvarlarından yuvarlanan bir taş yıllarca düştüğü yerde kalır.
Toprak Saracak bedenimi Yumuşak serin toprak Eriyeceğim buz gibi Rüzgârın koynunda Kum tanesi kadar çaresiz [...]
1955 yılında, Ord. Prof. Dr. Mehmed Fuad Köprülü ve o dönemin üniversite hocaları tarafından kurulmuş olan Türk Halk Kültürü Araştırmaları Kurumunun, 1981 yılından bu yana vermekte olduğu ve artık, halkbilim çevrelerince “Folklor Oscar’ı” olarak nitelendirilen “2010 – Türk Halk Kültürüne Hizmet Ödülü” ne sitemiz editörlerinden Ergün VEREN’ de layık görüldü.
Bakma bana öyle dövercesine gözlerle Karası büyümüş akı kanlanmış Ağzından çıkan sözlerle itercesine Tavır öyle ki hiçe sayılmış saygılar Küsme çevirme gözlerini yüzümden Sana sitem yok yürek yorgunu sözlerden Gamdır derdim anlamalısın hislerden Sevgini tüketme saygı gitmiş elden Sen bizi değil kendini düşünürken Ben yakamozlarda seni düşlerken Bencillikte biten onca sevi erkenden Güle güle yeni [...]
Ölüm! Ölüm ne mi gülüm? Yaşarken, fersah fersah uzaklardan ettiğin buza kesmiş bir sohbet, Ya da hatırlanınca içine dolan kasvet… Bilmeden verdiğin son nefes, Ve kursağında düğüm düğüm sayısız heves… Ölüm ki gülüm, Tanımadığın birinin paklaması, Birkaç arşın bezin aklaması… Önünde sıralanırken tabutun, diyecekler; yazı, An gelecek, olacaksın bir iki yürekte ince bir sızı… Geride bıraktıkların [...]
