aptalca umutlandırılmış bir aşktı hayat ve sen farkına değildin henüz hiçbir acı dokunmadı tenine daha bilmiyordun kazanmayı kaybetmeyi bilmiyordun adına sevda denilen o serseri ok henüz uzanmamıştı yüreğine ne güzeldi hep başlamalar üzerine kuruluydu yaşam okula başlamak işe başlamak aşka başlamak üzerine bilmiyordun henüz terk edilişleri terk etmeyi bilmiyordun sardıkça etrafını sorunlar fersah fersah kaçma [...]
Öyle çabuk tükendi ki yıllar Zoraki kanıksadım bu şehri Sarsa da çepeçevre böğürtlen dikenleri Artık alıştım, acıtmıyorlar. Kömür kokuları beton duvarlar Boş ev yok her bacada duman Ve koştur koştur yetiştirilemeyen zaman Ama selamsız ve sabahsız komşuluklar. Bu dağlar özlediğim dağlar değil Ve dalgalardan gelmiyor bu kuru gürültü Caddelerce uzanan bu ışıltı Yıldızlar değil, yakamozlar [...]
Toprak Saracak bedenimi Yumuşak serin toprak Eriyeceğim buz gibi Rüzgârın koynunda Kum tanesi kadar çaresiz [...]
Günün bitiminde yeni güne başlarken geceleyin Dalgaların davet çıkaran okşayışı kıyılarında Sahil ışıklarının hoyrat yansıyışı yakamozlarda Gökyüzü Ağustosta yıldız kaydırmaca oynarken Tutulan dileklerde acırsın yol alan huzmelere Anılar canlanır acı tatlı bir avuç kadar dolulukta Parmaklarını açarsın istemediklerin aksın su gibi Sevdiklerini sakla iki elde bir avuç yumruk gibi Oturduğun yerde sivri taş kalk dercesine [...]
Sombahar Forum üyelerinin yazdıkları şiirler ilgiyle izleniyor. Bir çeşit yazı tahtasına dönüşen forumda giderek ustalaşan şairlerin ayak seslerini de duyuyoruz. Bu şairlerimizden biri de Yakup Yazıcı… “Akşama Çok Var” adlı şiiri ben şiirim diye bağırıyor!
giderim belde belde ben gidemem kendimde ayrılık gömleğini giyemem bu bedende
