
AKŞAMA ÇOK VAR
Her gün otururduk,
O köşe başında,
Para toplardı annem,
Kaldırımlarda,
Uyuturdu gözlerim,
Taşların ince tok seslerini,
Ağlamak,
Gidelim demek,
Sevgisine boğulmaktı,
Annemin,
Çaresizdi gücüm,
Karıncaları izler,
Taşları çizerdim.
Tırnaklarımla,
Kirli ellerim sıvanırdı,
Yüzüme,
Sıkılırdım…
Biliyordum ki,
Akşama çok var…
Yakup YAZICI 25.06.2009