Çıkıp Yücesine Seyran ederken

Karacaoğlan için salt, Halk Ozanı tanımlaması yapmak sanki anlam olarak olmasa da bir sınırlama olarak geliyor bana. Bir oraya ait etme. bana göre Karacaoğlan günümüz şiirinin ilk mimarlarındandır. İçerik ve biçim olarak şiirselliği üst dille birleştirmiş, şiirin olanaklarını kullanmıştır.

ÇIKIP YÜCESİNE SEYRAN EDERKEN

Çıkıp yücesine seyran ederken
Gördüm ak kuğulu göller perişan
Bir fıkrat geldi de durdum ağladım
Öpüp kokladığım güller perişan

Hayal hayal oldu karşımda dağlar
Eşinden ayrılan ah çeker ağlar
Dökülmüş yapraklar, bozulmuş bağlar
Bülbülün konduğu dallar perişan

Yıkılmış dilberin mamur illeri
Susmuş bülbül, söyler her dem dilleri
Dağılmış sünbülü, solmuş gülleri
Yüzüne dökülmüş teller perişan

Karac'oğlan der, ben toy avlamadım
Arab ata binip boylatamadım
Küstürdüm dilberi hoylatamadım
Dilberi küstüren diller perişan

KARACAOĞLAN