DÜŞÜNMEK ÜZERİNE ... (3)

DÜŞÜNMEK ÜZERİNE (3) yalnızlık... !

   Yalnızlık ; “dostsuzluk ...,
sessizlik ...,
bireysellik ...,
sevgisizlik ...,
beklentisizlik ...,
anlamsızlık ...,
anlaşılmazlık ...,
güvensizlik ...,
belirsizlik ...,
siliklik ...,
sadelik ve benzeri anlatımlarla dile getirilebilir çeşitli ortamlarda. Getirilebilir de, gerçek anlamda anlatıldığı iddia edilebilir mi?

   Eğer bu şekilde anlatılıyor ve anlatılanlar kabul görüyorsa, o zaman bunların tersi anlatımlar da toplumsallığı dile getiriyor demektir.

   Kaldı ki, buna katılmak çok zor, şu an ki ortamda oluşan semboller, değerler, eylemler ve düşünceler karşısında...

   Günümüz toplumunun dayatılan sosyal ortamı, sosyo-ekonomik değerler üzerine kurulmuş, sadece Makyavelci * düşünce ve eylemlerin egemenliğidir.

   Bu egemenlik kabul edilirse; toplumsal olunur, kabul edilmez, alternatif düşünce biçimlerine yönelinir ise; yalnızlığı, bireyselliği seçmiş olur insanoğlu... İşte böyle bir başlangıç, bu sonuca ulaştırır; düşünen, düşünmesini bilen insanı. Ancak, çağına aykırı ya da anormal, yakıştırmalarına da sıvanmak suretiyle...

   Bu tür neden-sonuç ilişkilerinin üzerinde yapılacak düşünsel çalışmalar ve çatışmalardan sonra sorun ortaya konulabilir, incelenebilir, asgari müştereklerde bileşilebilir, sanırım.

   O zaman; önce düşünmesini, düşünülenleri dile getirebilmesini, bunların diyalog edilebilmesini, doğru veya yanlış kabul edilerek karşılıklı neden – sonuç ilişkilerini kurmasını öğrenmemiz gerekiyor.

   Kısacası, yalnızlığı öğrenip, ondan sonra toplumsallaşmayı...

ERGÜN VEREN