sonraki »

[Ergün Veren]

DÜŞÜNÜYOR VE YAZIYOR...


   Hep yalnız kaldığında ve yakınında bir yazı makinesi olduğunda ve de, özellikle gecenin ilerleyen saatlerinde, yazmak isterdi. Öfkelerini, nefretlerini, sevgilerini ve daha nice karmaşıklıklarını... Sonra otururdu klavyenin başına.

O ana kadar öyle çok şeyler düşlerdi ki, bunlar taşar sel olurdu ama klavyenin başına oturduğunda tamamı adeta silinir, parmakları onu dışlar ve başlardı yazmaya(!) Bu her defasında böyle sürer giderdi.  İşte bu yazı yazma isteği ve gerçekleşme sürecine bir anlam veremezdi o. Neden o ana kadar beyninde ürettiklerinin hiç birini kâğıda dökmüyor da, bambaşka şeyleri aktarıyordu kâğıda?
   
   Her yönüyle günlük yaşamın bu kadar mı içindeydi?

   Her şeyi düşünmek, irdelemek ve kendine göre küçük araştırmalar, incelemeler yaparak bir sonuca varmak ve bunu zamanın herhangi bir kesitinde kullanmak üzere, konserve fikir olarak beyninin derinliklerinde saklaması ve kısa ya da orta vade de o konuda bir sorun ya da kişisel gelişmeyle karşılaştığında kullanmak ve belki de kendini veya yakınlarını zor durumlardan kurtarmak için mi uğraşıyordu?

   Kâğıda döktüklerini okuyor, uzun ama çok uzun cümleler kurduğunu görüyordu. Bunda amacı karşısındakini düşünmeye sevk etmek, dikkati kendisine ya da yazılarına yoğunlaştırmasını sağlamak mıydı acaba?

   Veya kendini bu şekilde önemli görmek ya da göstermek miydi? Başkalarından farklı olduğu mesajı vermek, saygı duyulma isteğini dışa vurmak mıydı? Bu ya da benzeri egolarını tatmin miydi?

   Bu soruları çoğalttıkça çoğaltırdı. Bazen bunların ruhi bir problemin dışa vurumu mu diye kendini sorguladığı da olurdu.

   Geçenlerde sordum kendisine. Hala kendin için böylemi düşünüyorsun, diye. Yüzüme baktı, baktı ve dudağının kenarına astığı tebessümle, sustu.

   O hala düşünüyor, yazıyor, düşünerek davranmayı ve yaşamayı, her türlü gelişmede bir neden-sonuç ilişkisi kurup, yorum ve değerlendirme yapmayı çok seviyor. Bu tarz bir hareketlilikle yaşamın üstesinden gelebileceğine inanıyor ve hala düşünmek, yaşasın düşünmek diyor.
 

Ergün Veren