EGE KIYILARINDA YAZ...

EGE KIYILARINDA YAZ...

Uzak kıyılar sisli ve belirsiz; gelecek gibi...
Uzak kıyıların ışıkları cansız; umutlar gibi...
Ve uzak kıyıların deniz fenerleri bir yanıyor, bir sönüyor; sen
gibi...
Yalnız bir martı uçuyor her gün aynı saatte; isteksiz ve nasipsiz
Yakamozlar soluk,
Mavi dalgalar ya öylesine oynaşıyor kıyılarda, ya da öç
alırcasına patlıyor kayalıklarda...
Meltemler yorgun,
İnsanlar yarı çıplak, atıyorlar kendilerini kızgın kumlardan
serin sulara (!)
Atladıkları serin sular değil; özgürlük, belirsizlik ve arınma...
Ak parmaklar dokunmuyor suya ve ak ten ürpermiyor
maviliğin serinliğinde...
Kıyıda olta atanlar umut çekiyor, açıktaki balıkçılarsa bugünü
Bir dalgalık yazılar yazılıyor kumsala; kumdan kaleler bile
daha sağlam...
Grup vaktinde hep ödünç flaşlar patlıyor, riya ve rüya için...
Çoban yıldızı parlak ama yalnız, yürekten yüreğe yol
olurcasına...
Tekneler motor gürültüsünde geçip gidiyor, forsaları
hatırlamadan...
Bir kadeh rakı ve darbuka oynaşında göremiyor nice
bekaretler sabahı...
Ege kıyılarında hayat; gündüzleri sıcak, geceleri tuzak...

ERGÜN VEREN