sonraki »

[ata]

ESKİ  PARİS



Eski Pâris’de bir ömür geçti;

Jaurés’in gür sadâsı devrinde,

Tuncu canlandıran ilâh’tı Rodin;

Verlaine absent’i Baudelaire afyonuna

        
Karışan bir sihirli haz’dı şiir.

Ayılıp hoş geçen bu rü’yâdan

Uğradık bin dokuz yüz on dörde.

İlk ateşlerle can verince Péguy

Varmışız eski âlemin sonuna.

Yaşamış olmıyan bilir mi bunu?

Eski Pâris’de bir ömür geçti,

İdeal rüzgâriyle hür geçti.

 

Başka yıldızda bir hayât imiş o.

Yaşamak zevki her saatte esen,

Dâimâ nurlu bir gece’ydi zaman.

Dinliyen söyliyen kadar ârif,

Seyreden oynıyan kadar hassas.

“Chat – Noir” neş’esiyle “Lune Rousse” da,

O devir, Gölgeler – Tiyatrosu’nun

Kararan perdesinde bitti gibi.

Başka yıldızda bir hayât imiş o.

His ve haz yüklü kâinât imiş o.



             Yahya Kemal BEYATLI