İŞTE O AN...

İŞTE O AN

Yaşam;
Acı ile mutluluğun dansı,
Sevgi ile nefretin flörtü...
Anılar, ayrılıklar...
Başkaldırılar, yeni başlangıçlar...
İlk aşk ve evlilik...
Göçebe hayat,
Doğan çocuklar,
Ölümler...
Otuz küsur yılın imbiğinden süzülenler,
Doldurur o ete kemiğe bürünmüş fıçıyı...
Ve son damlayı bırakıverir,
Halk-ı haneden bir taze...
Gür bir ses yankılanır
Odalarda, duvarlarda...
Eşyalar bile anlam veremez...
Avize sallanır... Birden bir yumruk patlar duvarda,
Kırılanlar, dökülenler...
Arenadaki yaralı boğadır,
Haykırır, haykırır... Haykırır...
Halk-ı hane susar, susar... Susar...
İlişilir kanepeye, sigaraya uzanır el.
Ama olmaz, önce ayaklardan kan çekilir,
İç boşalır, beyin durur,
Nefesler kesik kesiktir,
Sıklaşır, kalp kendi hızına bile yetişemez,
Sonra, homurtulu ve anlaşılmaz bir ses
Yardım ister çocuklardan...
Geçmiş ve gelecek biter,
Kafa boşalır,
Hayat bembeyazdır...
Çocuklar çaresiz,
Çırpınırlar ama nafile…

ERGÜN VEREN