sonraki »

[oskar]

İYOT KOKULARINDAN UZAK  SABAHLARI
                                               
Bir gün balık,
Bir gün ormanda mantar toplarken,
Bir yeşil ördeğin peşinden günlerce koşarken,
                          Dere, tepe, bataklık dinlemeden...
Özgürken yüreğim...
                      Bir yere bağlanıp kalmaktan korkarken ,
                                                                   Çoğu zamanları...
Evlenip çoluk çocuğa karışıp ta:
Esiri olmak geçim derdinin.
Kalakalmak tek  bir  şehirde...
                                    Denizden uzak...
                                    Ormandan uzak...
                                    Ufuklardan uzak...
                                    İyot kokularından uzak sabahları.


Ve şimdide
Alışmak , kanıksamak bu şehri...
Bağlanmak hiç gitmemecesine,
Ağaçsız da...
Denizsiz de...
Ufuksuz da olsa,
                  Kömür kokularıyla bile...

Önce memleketim gelir aklıma,
Denizi özledikçe.
Sonra  İstanbul .
Ah İstanbul ! nerden düşer fikrime
                                           Hiç hesapsız..
Özgür yüreğim.
Özgür yanım...
Kırılan bir cam gibi.
                     Hala parçalanır içimde .


                                               05.01.2009
                                       OSMAN KARADAĞ

[Meltem]

Üniversiteye gittiğimde memleketime duyduğum özlemi anımsattınız, teşekkür ederim.