KIRMIZIGÜL

KIRMIZIGÜL

dam üstünde doğmuşuz
çul serer türküleriyle büyümüşüz
sütü kengerden
ilacı söğütten almışız
madımak boranı olmuş üç öğün
yokluğa salınan çocuklara üzülmüşüz

Ankara'nın taşlı yollarına düşmüşüz
yetmiş beş lira çok para harçlık
adam olacağız adam
okula devam kaçmak yok
sakınnnn...

anlayamazdın be delikanlı
ayrılıklar sana göre değil
sen türkülerini söyle resim öğretmenine
söyleten kırmızı gül sevdası
güçlü
natür
ve yanık

İstanbul'un taşı toprağı altın
yolda elli kuruş bulursan asıl bu altın
ah istanbul sabah altı otuza kadarsın
sonra koca bir gürültü...

söğüt olmak
aspirin olmak
ardıç olmak
çınar olmak
"orman gibi kardeşçesine yaşamak"
nasıl bir özlemdir bu

pantolonun yok giymeye
aşk senin neyine
diyemezdik
terimiz ilaç olamasa da
ki olsun istiyorduk

eylül bir-iki-üç
dört eylüllü Sivas’ta
kendine yaşamak olmaz
üzülmek boş
arlanmak yok hele
aşk senin neyine demek
hiç mi hiç yok
yanlızlık düşse de payına
kalbin elinde kırmızıgül kokusu var

düş dolanır dağı taşı
birdirbir kırmızıgül yaşı
gelir ilkyazın bir akşamında
candır
dosttur
sevgilidir...

ah sırtımızdaki
dilimizdeki
gönlümüzdeki kırmızıgül
ütopik sevgili

senden
sevgili olmaz dediysem
sende
kalmaz tamahım demedim
sonra
onulmaz yarelerim olmaz hiç demedim

ah kırmızıgül
bir başka rengi ne düşledim
ne istedim
ne de özledim
bu yük benim yüküm öyle ya
iki oğlun var bende
sesleri bildiğin..

21/05/2009
muharrem yılmaz