SOMBAHAR > EEDEBİYAT > Şiir > N: Nazım Hikmet, Necip Fazıl > Nazım Hikmet > KIZ ÇOCUĞU
Sayfa: [1] |   Aşağı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
Gönderen Konu: KIZ ÇOCUĞU  (Okunma Sayısı 287 defa)
10 Mart 2009, 01:36:52
oskar
Üye
**
Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 89


« : 10 Mart 2009, 01:36:52 »

KIZ ÇOCUĞU   

Kapıları çalan benim,
kapıları birer birer.
Gözünüze görünemem,
göze görünmez ölüler.



Hiroşima'da öleli
oluyor bir on yıl kadar.
Yedi yaşında bir kızım,
büyümez ölü çocuklar.



Saçlarım tutuştu önce,
gözlerim yandı kavruldu.
Bir avuç kül oluverdim,
külüm havaya savruldu.



Benim sizden kendim için
hiçbir şey istediğim yok.
Şeker bile yiyemez ki,
kâat gibi yanan çocuk.



Çalıyorum kapınızı,
teyze, amca, bir imza ver.
Çocuklar öldürülmesin
şeker de yiyebilsinler...

    Nazım Hikmet Ran ( 1902  - 1963 )
Moderatöre Bildir   Logged
Sayfa: [1] |   Yukarı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
 
Paylaş
Gitmek istediğiniz yer:  

Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2008, Simple Machines
MySQL Kullanıyor PHP Kullanıyor XHTML 1.0 Uyumlu! CSS Uyumlu!
Bu Sayfa 0.14 Saniyede 21 Sorgu ile Oluşturuldu