Şimdi Şaha Kalkma Zamanıdır...

Yorgunluğumun diğer adıydı
Suskunluğum
Belki de kabullenişlerimin...

Bir damla hüzünden fırtınalar kopartırken içimde
Kanattığım yaralarımın kokusu
Ayaklarıma dolanırdı,
Ellerime,gözlerime bulaşırdı o ağır rengi.

Yularından kurtulup
Ciğerleri patlayıncaya kadar
Nereye olduğunu bilmeden
Koşan atlara benzerdi
İçimdeki yabani atlar
ve ben yorulurdum
Susardım,
Kanardım...

Şimdi evcil olabilmeyi
ve
Yıkılsa da evler
Evcil kalabilmeyi öğrendik

Tozlu topraklı
Taşlı dikenli de olsa
Yollarımız var artık
Nereye olduğunu bilerek koşabileceğimiz

Çiçeklerin vaadedilmediğini
Çiçeklerin varedildiğini öğrendik
Bir damla ışıktan
Fırtınalar yaratıp
Aydınlığa boğulmayı
Güneşin kokusunda kavrulmayı öğrendik

Varolmaya ve üretmeye uyandım bugün
Yola koyulup koşma zamanıdır
Bekleyen ve beklenilen çok şey varken yolların sonunda
Şimdi şaha kalkma zamanıdır içimdeki evcil atların

Berivan YURTSEVER (TOPRAK) 19.05.2010