SOMBAHAR > EEDEBİYAT > Şiir > S: Sabahattin ALİ, Süreyya Berfe.. > Tam kendi olunca en sonu ölümsüzlükte
Sayfa: [1] |   Aşağı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
Gönderen Konu: Tam kendi olunca en sonu ölümsüzlükte  (Okunma Sayısı 203 defa)
17 Mart 2010, 00:46:56
ata
Genel Moderatör
Zirvedeki üye
*****
Çevrimdışı

Mesaj Sayısı: 720



« : 17 Mart 2010, 00:46:56 »

Tam kendi olunca en sonu ölümsüzlükte 
 
Tam kendi olunca en sonu ölümsüzlükte,
Şair, yalın kılıç, meydan okuyor çağına.
Ürkmüş dünya, şaşıyor nasıl duymadığına
Ölümün çanlar çaldığını bu garip seste.

İrkildiler duyunca, kör dev gibi, meleğin
Daha saf bir anlam kattığını kaba sözlere,
Dediler: Sarhoş, bir büyü katmıştır içine
O içtiği aşağılık kara kara içkilerin.

Yazıklar olsun! Duygusuz toprak ve buluttan
Bir heykel yoğurmazsa düşüncemiz yaşayan
Pırıl pırıl donansın diye mezarı Poe'nun.

Bir gök belasından arta kalan durgun kaya,
Şu granit bari, gelecekte, karşı kosun
Sürü sürü, kara kanatlı, kör kuşlara.
 
Stephane Mallarme 
Moderatöre Bildir   Logged
Sayfa: [1] |   Yukarı git
  Bu Konuyu Gönder  |  Yazdır  
 
Paylaş
Gitmek istediğiniz yer:  

Powered by SMF 1.1.16 | SMF © 2006-2008, Simple Machines
Rengli Theme By Burak & Forum
MySQL Kullanıyor PHP Kullanıyor XHTML 1.0 Uyumlu! CSS Uyumlu!
Bu Sayfa 0.085 Saniyede 20 Sorgu ile Oluşturuldu