TEBEŞİRİN GÜCÜ

çizgilerimizdeki köyün sokakalarındayım
tebeşirin elimdeki gücü
iki yakasını bir ediyor mahallemizin
hiç gri tutmamış dokunuyoruz
rengini aklarımızdan almış bu filmde

ne yangın sesi ne duman çıkması
ne harman yarası ne kabuksuz büyüme
tebeşirin kepezden yükselen gücü
gölge güneşi silmekte...

su yatağına akıyor, sesin kalbime...
kırlangıçlar geçiyor üstünden
papatyalar zülüflerinde açmış yine
gülüşün yeni ilkbahar
ben hala gözlerinde gidiyorum

içinden taşıyor ırmak
kendini kaybediyor zahir
nefesin böldüğü dağlarda
son ağaç gölgesi
ötesi olmayan biz yangısı bu

ay
venüs
gideceği adresten
başka yer bilmeyen mektuplar
kirpiklerin vurur ellerime
buğulu gözleri bu yüze çizemem
siyah bir gül bıraktım kalbinin üstüne
bedelleri ağır izlerimizden
gidemem

bak o köy ölümsüz dünyasında yaşıyor
ellerimiz kır sevinçler tutuyor çocukça
tomurcuk bir yaş daha ekliyor saza
tebeşirin şelpe gücünde firari oluyoruz

31/01/2010

muharrem yılmaz