kelebek
Genel Moderatör
Kıdemli Üye
Çevrimdışı
Mesaj Sayısı: 265
|
 |
« : 10 Mart 2010, 03:34:53 » |
|
YARA
Duyuyor musun zamanın sesini?
Tek perdede değil,
Parça parça çöken sahnenin
Çatırtısını duyuyor musun?
Gece ölümdür
Üstümüze serilir karanlık, usulca,
Çarşaf gibi örter bedenini kentin
Ateşi söner gündüz kavgasının
Kül rengi sokaklar rüzgâra teslim.
Koynuna aldığın koca bir geçmiş
Yaşanmamış gibi olan anılar
Kılıftır yastığına;
Başını her koyuşunda
Sızarlar rüyalarına.
Görebiliyor musun acının rengini?
Kendi sızın değil,
Başkasının yarası, merhem niyetine
Kanıyor mu yüreğinde?
Ölüm yokluktur
Üstümüze atılır toprak, hızlıca,
Ahali dağılırken kendi oyuklarına
Geride, gömdükleri vicdanları
Kalır, biraz da.
Sessizliğin hükmünde
Devrilir terazi, kör kadın yorgun,
Şişelerden dolan kadehlere
Kederdir, çoğunlukla.
Tozu artıyor zamanın, acının rengi koyulaştıkça.
|
