BAĞBOZUMU İÇİN GAZEL / ATTİLA AŞUT

göğüsledim dünyanın bin bir fırtınasını
yedeğimde taşırım sabrın filikasını

ne kışlar biriktirdim / ne baharlar harcadım
dörtnala koşuyorum ömrümün ardasını

ayrılık ikliminde şarkılar yarım kalır
yaz geçer, kuşlar ölür, gün döner arkasını

uzanıp öpüyorum gece vardiyasında
kanayan bir çocuğun üzgün mızıkasını

acı verir insana mum kokulu kadınlar
gül rengi ağulardan damıtır ağdasını

dindirmek için gizli yürek sızılarımı
kendi kuytuma çektim kendimin duldasını

atlarım rüzgâr biçti, kervanlarım kırıldı
tek başıma yürüdüm hüznün patikasını

hüzzam çalıyor yine, şimdi göç zamanıdır
son kuşlar da terk etti şiir kasabasını

iksir taşıdım sana sarı ırmak boyundan
geçtim ipek yolu’ndan aşkın maverasını

ey aşut, ne işin var yakıcı kum çölünde
bırakıp gidiyorsun yaşam macerasını

ATTİLA AŞUT


Attila Aşut, Yazıevi'nde (Fotoğraf: Osman İkiz)
Attila Aşut, Yazıevi’nde  (Fotoğraf: Osman İkiz)
ATTİLA AŞUT

1 Yorum

  1. Severek okudum. Bana Ahmet Necdet’i hatırlattı,onun gazellerini… Güzel bir şiir gerçekten. Atilla abiye selam ve saygılar…

Comments are closed.