BİN RENKLİ AĞAÇ / İLKİZ KUCUR

bulutların taşıdığı sorularla ıslandı
yanıtları yarım kalan
korkunun ördüğü duvarlarla kaplı odada
aydınlığın çok uzağındaki hayat

dünya nerde saklı?
uzaklardan gelen nehrin sesi mi o
bir dağın zirvesine saklanmış gün ışığı
erimeyen buzulların ardında bir umut
yüzleri seçilmeyen kadınlar
başlarında taşıyor acılarını
dillerinde yorgun tarihleri

en iyi kim anlar ki kendini
suskun bir geçmişi sürüklüyor eteklerinde
al basmalarında büyüyen yaralar
tarihin patikalarında parçalanmış kadınlığı

sustu dolunay
ince bir tül kapladı karanlığı
bütün kıvrımları güzelleşti gecenin
bir çocuğun yüzü doğdu gökyüzüne
bir kadın kendini boşluğa bıraktı
dünya dans etti gölgesinde yıldızların
düşlerim solarken buldum kendimi
yıkılmış duvarların tozlarında
o yıkıntıdaki beni unuttum

güldü mü kuşlar şimdi bin renkli o ağacın dalında
belki dedim belki kızarır gökyüzü utancından
doğar yeni günler yenilenen acının göğsünden

İLKİZ KUCUR


3 Mayıs 1958 Selçuk doğumlu. O.D.T.Ü Sosyaloji Bölümü’nü bitirdikten sonra İzmir’de çalışma hayatına başladı.1991 yılından bu yana Ankara’ da yaşamakta.

Şiir ve yazıları Felsefe Dergisi, Oluşum, Sesimiz, Ayrım, Körfez, Yusufçuk Küçücük, Dönemeç, Broy, Sanat Olayı, Varlık, Sincan İstasyonu, Yasak Meyve, Şiiri Özlüyorum, Lacivert, Roman Kahramanları dergilerinde yayımlandı.

Kitapları

  • Ama Ben İlkizim (şiir)
  • Eflatun Gölgeli Kadınlar (şiir)