Tazı Kanyonu Doğa Yürüyüşü

Bilgelik Vadisindeki Kanat Sesleri

“düşlerine layık ol.”
Octavio Paz

Çok günlü bir yolculuk peşindeyim. Tazı Kanyonu olarak adlandırılan, 2017 yılında doğa yürüyüş grupları tarafından keşfedilen bir doğa harikasının çekim gücüne kapıldım gidiyorum. Yıldızların çakılarını bilediği uçurumlardan bakacağım Octavio Paz gibi. Ben de zıplatacağım taşları ama hayallerimi eğreti sınırlarla çevirmeyeceğim. Bu vadi, Bilgelik Vadisi olarak da adlandırılıyormuş. Adın hakkını verip, ateşle liken arasında yanan yanıtlara
uzanacağım boşluktan.
Tazı Kanyonu fotoğrafları

Yol Arkadaşım Doğa Yürüyüşü Grubu ile yeni yollar keşfindeyim. Tazı Kanyonu, Antalya’nın Manavgat ilçesinde, Beşkonak bölgesindeki Köprülü Kanyon, Milli Park’ın sınırları içinde. Meşhur rafting yeri olan Köprülü Kanyon’un 10 km kuzeyinde. Boynuz şeklinde uzanan iki dağ arasında, yüksekliği 200 ile 400 metreyi bulan sarp kayalıkların
çevrelediği kanyonda Köprüçay Nehri çağıldıyor. Nefes kesen görselliğe ulaşmak için aracımızı park ettikten sonra 4 km kadar taşlı yoldan yürüdük. Servi, sedir, Toros Göknarı, karaçam ağaçları arasından geçiyoruz. Kanyona yaklaştığımızda yol üstündeki sandal ağaçları bizi karşılıyor. Kanyonun nefes kesen görüntüsü önümüzde. Kayalıkların arasında uçan bir kuşun kanadına takılıyor gözüm. Kadife kuyruğu kement atıyor düşlerime. Düşlerin ardından Simurg uzanıyor, bir kanat çırpımı mesafeden. En uç noktadaki kayanın üzerindeyim. Gözlerim kapalı sürükleniyorum uçuruma. Etrafım kalabalık, insanlar uçurumun tadını çıkarmak yerine fotoğraf çekme sevdasında. Bir ara ben de kaptırdım bu sevdaya kendimi. Sonra…Sonra Simurg’un kanadının rüzgarını hissettim yüzümde.Tazı Kanyonu Doğa Yürüyüşü Resimleri

Kırmızı bir kuştur soluğum…
(Cemal Süreya)

Artık anlıyorum buraya neden Bilgelik Vadisi dediklerini. Simurg, Anka Kuşu veya Zümrüdüanka Kuşu… Adını siz seçin. Arapça'da Anka, Farsça'da Simurg ; Türkçe'de ise, bu iki ismin birleşmesinden meydana gelen Zümrüdüanka. "Rengârenk ateşin beni öyle yaksın ki, süprüntülerimin külünden Anka kuşu çıksın" diyen Şeyh Galip isteği, dileğim oluyor. Simurg, Kaf Dağı’nda yaşayan efsanevi bir kuşmuş. Kaf Dağı’nda Bilgi Ağacı’nda yaşarmış. Bütün kuşlar Simurg’un bilgeliğine inanırmış. Simurg’a ulaşmak için 7 dipsiz vadinin geçilmesi gerekiyormuş. İstek vadisi. Aşk vadisi, Cehalet vadisi, İnançsızlık vadisi, Yalnızlık vadisi,
Dedikodu vadisi ve Ben vadisi… Arayışı tamamlayan aslında aradığının kendisi olduğunu farkediyormuş. Bilgeliğe giden yol, içimizde yürüdüğümüz yolmuş. Vadileri aşan kişinin ulaşacağı son yer Bilgelik Vadisi. Kıldan ince bir ipte dengeyi ararken Simurg olabilmeyi düşlüyorum, kayanın ucundan uçuruma bakarken.

Simurg( Zümrüdüanka) ne zaman öleceğini bilirmiş. İslam ikonografyasında; Simurg Bilgi Ağacı’nda, direkleri abanoz,sandal ve öd ağacından yapılmış yuvasına girer, Güneş’in kavurucu ateşiyle alev almayı beklermiş. Tamamen küle dönüşene kadar yanar sonra tekrar küllerinden doğarmış. Onu gerçek hayatta görenlerin mutluluğa kavuşacağına inanılırmış, efsaneye göre. Tazı Kanyonu’nun girişindeki sandal ağaçları Simurg’un buradaki varlığının
habercisiydi sanki. Mitolojide, sandal ağacı ölümsüzlüğü sembolize ediyor. Uçurumun kıyısından dönüp baktım insanlara. Sonra tekrar vadiye çevrildi gözlerim. Dipte akan Köprüçay’ın gök gürültüsünü andıran çağıltısını duydum yüreğimde. Gözümden akan iki damla yaşı Simurg kanadıyla sildi. Güneş’te yanıp yeniden doğmak üzere kafesine girdi.

Her şeyden, vadinin soluksuz güzelliğinden bile vazgeçerek, geri dönüp yürümeye başladım. Dönüş yolundaki sandal ağaçlarına gözyaşlarımla dokunarak… 7 dipsiz vadinin kaçıncısındayım bilmiyorum ama günün birinde Simurg’a kavuşacağımı hissediyorum. Tazı Kanyonu’nun güzelliği, bakmak ve görmek arasındaki ince bir çizgi. Orada kaldığım kısa sürede, uzun bir zaman dilimi yaşadım. Zaman yitikti burada.

Tazı Kanyonu Doğa Yürüyüşü Ekibimiz

Yol Arkadaşım’ın grup lideri Aytekin Gültekin ve Dilek Gültekin’e bu sonsuzluğa uzanan yolculuk için teşekkür ediyorum. Tazı Kanyonu’nda geçirdiğim süre içinde saydamlığın arasından sızan ince ışığı, uçurumun kıyısındaki kayada otururken gördüm. İçimdeki geçitlerden geçip, gözden kayboldum. Kendi gökyüzümüzde uçma zamanı… Kanat sesleriniz hep yankılansın bu alemde. Yeni rotalarda buluşmak üzere.

Demet Kurt GÜNGÖR

Sizin İçin Seçtiklerimiz

%d blogcu bunu beğendi: